محمد مهريار

207

فرهنگ جامع نامها و آباديهاى كهن اصفهان ( فارسى )

آدميان در قبال حوادث آينده روشن . تا خود چه نقش بازد گذشت زمان و حوادث روزگار . در اطراف ده بناى كهنه و قديمى وجود ندارد . اين‌سو و آن‌سو ديوارى جسيم با خشت و يا چينه ديده مىشود ولى چيزى را به ما نمىگويد . تاريخ مىگويد كه بلوك رودشت از اين پيش آبادتر بوده است و آبادانى اصفهان در شرق متمركز بوده است . ديه‌ها بزرگتر ، آبادتر و پرجمعيت‌تر بوده است . رفته‌رفته آبادى و حضارت و جمعيت اصفهان رو به باختر در كنار رودخانهء زاينده‌رود جلو رفته و ديه‌هاى باخترى آبادتر شده ، و روستاهاى شرقى همچون روستاهاى رودشت از اوج حرمت و آبادى فرو افتاده‌اند . محصول اين ده بيشتر گندم ، چغندر قند ، كم‌وبيش خربزه و پنبه است . راههاى ارتباطى اين ده با ورزنه در خاور و اژيه در باختر و هرند و كوپا در شمال اخيرا آسفالت شده و مسألهء مهمى كه سبب دشوارى ارتباط ده با شهر مىشد از يك‌سو و در عوض حفظ حضارت و زبان آن بود از ميان برداشته شده است . ما در اين‌باره ضمن گفت‌وگو از ديه‌هاى ديگر اين بلوك بحثى به ميان خواهيم آورد . در اينجا سخن را كوتاه مىكنيم و به نام اين ديه مىپردازيم . واژه‌شناسى : در اين‌باره نيز تطويل كلام لازم نيست . نامى زيباست براى ديهى كه شايد از اين پيش بزمگاهى بوده است . حقا كه بگوييم در اين كشور كهنسال : دشتى كه نه نيست رزمگاهى * جايى كه نه نيست بزمگاهى اين محل هم با اين نام زيبا نامبردار است . « 1 » در پايان سخن بگوييم كه نام زيباى بزم در اطراف كشور در امكنهء بسيارى ديده مىشود از جمله : بزم ( آباده ) ، به زمان ( ايرانشهر ) ، بزمجرد معادل بزمگرد ( قزوين ) ، بزمك ( ممسنى ) ، بزميان ( مرودشت ، آمل ) و غيره . « 2 » بفروئيه Bafr u iye ( h ) بفروئيه ديهى است بزرگ و با نامى بزرگ واقع در دهستان ميبد از شهرستان يزد . اين ديه

--> ( 1 ) - اصل شعر از مرحوم حبيب يغمايى است و به اين صورت است : دشتى كه نه نيست رزمگاهى * راهى كه نه نيست شاه‌راهى ( 2 ) - ن . ك . به : فرهنگ آ . م . م . ذيل همين عناوين .